معرفی وبلاگ
دسته
لینکدونی
آرشیو
آمار وبلاگ
تعداد بازدید : 4019986
تعداد نوشته ها : 10297
تعداد نظرات : 319
Rss
طراح قالب
مهدي يوسفي

کنفرانس کابل که بیش از 70 نماینده بلند پایه از کشورها و سازمان های بین المللی در آن شرکت داشتند به کار خود پایان داد.
به جرأت می توان گفت که چنین کنفرانسی در تاریخ 3 دهه گذشته این کشور بی سابقه بوده است و مسئولان افغانی توانستند به خوبی این کنفرانس را برگزار کنند.
نکته چشمگیر دیگر، تامین امنیت در روز کنفرانس بود که مسئولان افغان به خوبی توانستند از عهده آن برآیند.
برگزاری کنفرانس کابل جزئی از مصوبات "کنفرانس لندن " بود و به گفته "بان کی مون " دبیر کل سازمان ملل که از شرکت کنندگان کنفرانس کابل بود، در کنفرانس لندن تصویب شد که چنین کنفرانسی توسط افغان ها و برای افغان ها در افغانستان برگزار شود.
بسیاری از وزرای خارجه کشورهای شرکت کننده در این کنفرانس در فرصت داده شده به بیان نظریات خود پرداختند و گرچه هنوز قطعنامه پایانی این کنفرانس به مطبوعات نرسیده است اما می توان حدس زد که مصوبات این کنفرانس از پیش تعیین شده بودند.

سال 2014 واگذاری تامین امنیت به نیروهای افغان

یکی از موضوعاتی که پیش و در حین کنفرانس در مورد آن تاکید زیادی صورت گرفت، واگذاری کامل امنیت تمام ولایت های افغانستان به نیروهای امنیتی این کشور تا سال 2014 بود.
آمریکا به عنوان کشوری که سیاست نظامی بسیاری از کشورهای غربی به تبع تصمیمات آن اتخاذ می شود، بر این نکته اذعان دارد که واگذاری تدریجی امنیت به نیروهای امنیتی افغان هرچه زودتر باید آغاز شود و ژوئیه 2011 در استراتژی "باراک اوباما " رئیس جمهور آمریکا آغاز واگذاری مسئولیت به افغان ها بیان شده است.
با کنار هم گذاشتن این 3 نکته، اظهارات بان کی مون که کنفرانس کابل را به معنی گرفتن مسئولیت توسط افغان ها بیان کرده، استراتژی واگذاری امنیت به افغان ها و تاکید حامد کرزی بر توانمندی افغان ها در تامین امنیت هر 34 ولایت در سال 2014می توان به این نکته پی برد که چهار سال آینده، سال خروج بسیاری از نیروهای خارجی از افغانستان خواهد بود.
کشورهایی چون کانادا و استرالیا از هم اکنون آهنگ خروج را سرداده اند و افکار عمومی در بسیاری از کشورهای غربی نیز خواهان خروج نیروهایشان از افغانستان است.
فشار انگلیسی ها بر دولت به منظور خروج نیروها از افغانستان به قدری است که نخست وزیر این کشور نیز به تازگی بر خروج نیروهای انگلیسی از افغانستان تاکید کرده است.

کنفرانس کابل و مصالحه با طالبان

بسیاری از مقامات بلند پایه غربی از جمله "ریچارد هالبروک " به این نکته اشاره داشتند که از مهمترین موضوعات کنفرانس کابل، مصالحه با طالبان خواهد بود.
هیچ یک از سخنرانان این کنفرانس به جزئیات طرح مصالحه اشاره ای نداشتند و باید گفت که این موضوع از بحث های پیش از کنفرانس و پشت پرده بوده است.
سفرهای متعدد پیش از کنفرانس و دیدارهای محرمانه متعدد توانسته اند که توافق بسیاری از بازیگران صحنه افغانستان را کسب کنند.
این ملاقات ها که پس از کنفرانس لندن آغاز شد، نقطه اوج آن بین "جرگه صلح " تا کنفرانس کابل بود.
به روش های مختلف تلاش شده است تا موافقت پاکستان، بازیگر عمده صحنه ناآرامی های افغانستان نیز برای طرح مصالحه کسب شود و امضای پیمان های تجاری مختلف بین این کشور و افغانستان و همچنین کمک های مالی و نظامی آمریکا به این کشور از جمله تلاش ها برای همسو کردن این کشور با این طرح بود.
سخنان "شاه محمود قریشی " وزیر امور خارجه پاکستان در کنفرانس کابل بیشتر حول محور مصالحه با طالبان بود اما بر این موضوع تاکید داشت که رهبری این طرح باید توسط افغان ها صورت گیرد.
سازمان ملل هم در این میان تلاش های زیادی را به خرج داد که به عنوان مثال ورود هیئت سازمان ملل پس از جرگه صلح به کابل به منظور تحقق بخشیدن به خواسته جرگه مبنی بر حذف نام برخی از طالبان از لیست سیاه و همچنین دیدارهای نماینده ویژه وی با نمایندگان طالبان نشان از تمایل این سازمان به طرح مصالحه را دارد.
گرچه قطعنامه پایانی این کنفرانس به دست مطبوعات نرسیده است اما انتظار می رود که در قطعنامه پایانی به این موضوع اشاره شده باشد.

خروج نظامیان خارجی پیش شرط مصالحه

خروج نظامیان خارجی از افغانستان یکی از پیش شرط های طالبان برای مذاکره است و حتی "حزب اسلامی حکمتیار " که چند دوره مذاکرات را با دولت افغانستان انجام داد، تعیین تاریخ خروج را به عنوان یکی از شروط مصالحه بیان کرد.
اگر چه 2014 تاریخ خروج تمامی نیروهای خارجی از افغانستان نخواهد بود، اما بسیاری از کشورهای حاضر در افغانستان نیروهای خود را خارج خواهند کرد و کشورهایی چون آمریکا و انگلیس که قصد خروج از افغانستان را ندارند نیز نیروهای خود را از شهرها و روستاها خارج کرده و در پایگاه های نظامی ساخته شده در طول 9 سال گذشته مستقر خواهند کرد.
بدین ترتیب می توان گفت که تاکید حامد کرزی بر توانمندی نیروهای افغان تا 2014 به زبانی تعیین تاریخ خروج نظامیان خارجی از افغانستان است که این امر حداقل حزب اسلامی حکمتیار و برخی از بدنه طالبان را برای مذاکره و مصالحه قانع و ترغیب خواهد کرد.
گرچه حرکت بعدی در راه مصالحه با طالبان تا حدی هموار شد و یکی از خواسته های حزب اسلامی و طالبان برآورده شد، اما مخالفت مردم افغانستان به خصوص زنان در مورد مصالحه با افراط گرایان و تاکید بسیاری از کشورها بر پیش شرط هایی از قبیل پذیرش قانون اساسی، این امید را به وجود می آورد که رئیس جمهور افغانستان بیشتر بر بازجذب طالبان تمرکز کند تا مصالحه با آنان.
از سوی دیگر واگذاری امنیت به افغان ها، برابر است با تامین امنیت فارغ از بازی های سیاسی و حفظ جان غیرنظامیان افغان


دسته ها : سیاست
پنج شنبه 1389/4/31 21:20
X